Tükendi
Gelince Haber Ver
Ombre Nomade medeni bir parfüm değil.
Bu koku biraz fazla karanlık.
Biraz fazla pahalı.
Biraz da fazla kendinden emin.
Bazı insanlar bunu ilk kokladığında direkt aşık oluyor.
Bazılarıysa resmen rahatsız oluyor.
İyi oud parfümleri zaten tam olarak bunu yapar.
Ombre Nomade “beni herkes sevsin” mantığında ilerlemiyor.
Daha çok:
“beni anlayan anlasın” tarafında.
İlk temas inanılmaz yoğun.
Koyu oud, reçinemsi sıcaklık ve dumansı deri hissi resmen siyah bir gölge gibi yayılıyor.
Freshlik sıfır.
Masumiyet sıfır.
Bu parfümün içinde ışık çok az.
Ve dürüst olayım:
Bu koku biraz güç gösterisi.
Ama sonradan görme şekilde değil.
Daha çok:
Özel şoförü olan sessiz milyoner enerjisi.
Ombre Nomade insanı “yakışıklı” yapmıyor.
Daha korkutucu bir şey yapıyor:
İnsanı ulaşılmaz yapıyor.
Özellikle gece kullanımında bıraktığı aura inanılmaz ağır çalışıyor.
Bazı parfümler iltifat toplar.
Bu ise ortamın psikolojisini değiştiriyor.
Ve en garip kısmı şu:
Koku tende ilerledikçe güzelleşmek yerine daha da derinleşiyor.
Sanki karanlık büyüyor.
Dumansı oud zamanla amberimsi sıcaklıkla birleşince ortaya çok lüks ama tehditkâr bir his çıkıyor.
Parfüm değil de gizli bir hayat gibi kokuyor.
Şunu net söylemek lazım:
Bu parfüm temiz ten kokusu seven insan için fazla karanlık kalabilir.
Çünkü Ombre Nomade’in amacı huzur vermek değil.
Etki bırakmak.
Yoğun oud ve dumansı sıcaklık oldukça dramatik açılıyor. Karanlık yapı ilk andan itibaren hissediliyor.
Reçinemsi sıcaklık ve deri hissi büyüyor. Oud daha derin ve daha yoğun hale geliyor.
Koyu oud tende uzun süre gizemli, lüks ve dominant bir aura bırakıyor.
Ombre Nomade güvenli seçim değil.
Bu parfüm biraz kibirli.
Biraz karanlık.
Biraz da insanın aklında gereğinden fazla kalan türden.
